آنكه انداخت خورشيد بركت خويش را در تاريكى و سياهى شب .
و آدميان و پريان را ثقلين ناميدهاند ، براى بزرگى خطر ايشان و جلالت مقامشان نسبت به آنچه در روى زمين است از حيوانات و براى سنگينى وزن آنان بسبب تعقّل و تمييز دادن بين حق و باطل ، و از آنست حديث شريف نبوى صلّى اللَّه عليه و آله :
انّى تارك فيكم الثقلين كتاب اللَّه و عترتى . .
« 1 » من ميگذارم ميان شما دو چيزى سنگين و گرانقدر كتاب خدا و عترت خودم را .
آن دو را پيامبر « ثقلين » ناميد براى بزرگى شأن و جلالت مقامشان .
و بعضى گفتهاند : جن و انس ، آدم و پرى را ثقلين گفتند براى سنگينى آنان در روى زمين ، زندگان باشند يا مردگان ، و از آنست قول خداى عزّ و جل :
( وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها )
يعنى بيرون افكند زمين آنچه از مردگان در آن است .
و عرب سيد شجاع را ثقل و وزنه بر روى زمين قرار داد .
خنساء گويد :
ابعد ابن عمرو من آل الشريد * حلّت به الارض اثقالها
آيا بعد از مردن ابن عمرو از خاندان شريد حلال است به زمين وزنههاى آن ، مقصود اينست كه چون ابن عمرو مرد وزنه زمين بمرگ او رفت براى سيادت و بزرگواريش .
هامش
( 1 ) - مترجم گويد : حديث شريف ثقلين از احاديث متواتره ميان سنّى و شيعه است و علّامه سيد حامد حسين هندى يك جلد از كتاب شريف عبقات - الانوار خود را اختصاص به آن و اسناد عديدهء آن داده ، و علّامه بزرگوار مرعشى نجفى معاصر هم در تعليقات احقاق الحق طرق عديده آن را ياد نموده و يكى