قرآن را به او آموخت ، پس خداوند سبحان بيان كرد كه آن كسى كه قرآن را به او آموخت او خداى رحمانست ، و تعليم بيان كردن چيزيست كه بسبب آن كسى كه نميداند عالم و دانشمند مىشود و اعلام : ايجاد چيزيست كه بوسيلهء آن عالم و دانا ميگردد .
خداوند سبحان ياد نمود نعمت را در آنچه را كه از حكمت بسبب قرآن دانسته شده آن چنان حكمتى كه مردم محتاج به آن هستند در دينشان تا اينكه ادا نمايند آنچه را كه بر ايشان واجب است و مستوجب ثواب ميشوند بطاعت و پيروى پروردگارشان .
زجاج گويد : معناى
( عَلَّمَ الْقُرْآنَ )
اينست كه آن را آسان نمود براى ياد نمودن و ياد گرفتن .
( خَلَقَ الْإِنْسانَ )
ابن عبّاس و قتاده گويند : يعنى انسان را از عدم به وجود آورد ، و مقصود از انسان در اينجا آدم عليه السلام است .
عَلَّمَهُ الْبَيانَ )
يعنى اسماء و نامهاى تمام موجودات و همهء لغات را به حضرت آدم آموخت .
حضرت صادق عليه السلام فرمود : « البيان » بزرگترين اسميست كه به سبب آن هر چيزى را دانا شد .
حسن و ابو العاليه و ابن زيد و سدى گويند : انسان اسم جنس است ، و برخى گفتهاند : معنايش تمام مردم است ، علّمه البيان يعنى سخن گفتن و نوشتن و خط و فهم و افهام تا اينكه معلوم شود چه ميگويد و براى او چه گفته مىشود ، و اين آن معناى اظهر و اعم است .
و جبائى گويد : البيان آن كلاميست روشن مىشود به آن مقصود او و بسبب