او كه ميفرمايد :
( يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ )
يعنى اراده ميكنند كه نور خدا را خاموش كنند با دهانهايشان ، يعنى قصد ميكنند نابود كردن نور ايمان و اسلام را بسخنان فاسدى كه جارى مجراى تاريكيهاى شديد است ، پس مثل آنها در آن مانند كسيست كه بخواهد نور خورشيد را با دهانش زايل كند .
( وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ )
و خداوند ظاهر كننده كلام خود و تأييد كننده پيامبرش و آشكار كننده دين او و شريعت و رساننده آئين خود بنهايت و پايان كارش مى باشد .
( وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ )
و اگر چه كفّار كراهت داشته باشند .
( هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ )
آن خدايى كه پيامبرش محمد را ارسال كرد و فرستاد
( بِالْهُدى )
بهدايت كردن از توحيد و عبادت خالصانه براى
( وَ دِينِ الْحَقِّ )
و دين اسلام و آنچه را كه مردم بسبب آن عبادت ميكنند .
( لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ )
تا آنكه غالب گرداند آن را بر تمام اديان بسبب دليل و تأييد كردن و يارى نمودن .
( وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ )
هر چند كه مشركين نخواهند ، و در اين آيه دلالتست بر صحّت پيامبرى پيامبر ما محمّد ( ص ) براى آنكه خداوند سبحان غالب گردانيد دينش را بر تمام اديان بسبب برترى دادن و پيروز كردن و بلند كردن مقام آن چنانچه وعده اين را داد در حال ضعف دين و كمى يارانش و اراده كرد بدين جنس دينها را و براى همين الف و لام بر آن داخل كرد و ( الدين ) گفت .
عياشى باسنادش از عمران بن ميثم از عبايه روايت كرده كه گفت شنيدم از امير المؤمنين عليه السلام كه ميفرمود :
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
اظهر بعد ذلك يعنى بعد از اين غالب گرداند گفتند بلى فرمود : نه چنين است قسم بآنكسى كه جانم در دست اوست چنان