مهاجرين تقسيم كرد و چيزى بانصار نداد جز بسه نفرى كه نيازمند بودند و ايشان ابو دجانه و سهل بن حنيف و حارث بن صمّه بودند .
( وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
و خدا بر هر چيزى تواناست ، سپس خداوند سبحان حكم فى را ياد آور شده و فرمود :
« ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى »
يعنى آنچه از اموال كفار اهل روستاها بر پيغمبرش برگردانيده
( فَلِلَّهِ )
پس براى خداست كه شما را فرمان ميدهد در آن به آنچه كه دوست دارد
( وَ لِلرَّسُولِ )
و براى پيامبر است بتمليك خدا او را
( وَ لِذِي الْقُرْبى )
و براى نزديكان يعنى اهل بيت رسالت و نزديكان او كه بنى هاشمند
( وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ )
از ايشان براى آنكه تقديرش چنين است و براى نزديكان و يتيمان اهل بيت او و تهى دستان ايشان و ره گذر از ايشان .
و منهال ابن عمرو روايت كرده از حضرت على بن الحسين عليهما السلام گويد گفتم قول خدا
( وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ )
فرمود ايشان نزديكان ما و نيازمندان ما و ره گذران مايند .
تمام علماء عامّه گويند : ايشان يتيمان همهء مردم و همين طور مستمندان عامّه مردم و عموم ره گذران ميباشند ، و در بعضى روايات ائمّه عليهم السلام نيز چنين روايت شده است .
و محمد بن مسلم از حضرت باقر عليه السلام روايت كرده كه او گفت : پدرم ميفرمود براى ماست سهم رسول اللَّه و سهم ذى القربى و ما شريكان مردم هستيم در ما بقى و ظاهر بيان آن حضرت چنين اقتضا مىكند كه اين بر ايشان يكسانست خواه توانگران و اغنياء باشند و خواه نيازمند و فقير باشند و آن مذهب شافعيست و بعضى گويند : كه مال فيء براى فقيران و نيازمندان از نزديكان رسول