خدا ( ص ) و آنها بنو هاشم و بنى مطّلبند .
و از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه او فرمود ما مردمى هستيم كه خدا طاعت و پيروى ما را واجب كرده و انفال براى ماست ، و براى ماست خالص مال يعنى آنچه كه برگزيد براى پيامبر خدا ( ص ) از پوست چهار پايان و كنيزان زيبا و درّ گرانقدر و گرانبها و چيزى كه مانندى برايش نيست و در جنگ نصيب مىشود از براى ماست ، سپس بيان نمود خداى سبحان كه چرا اين كار را كرده است پس فرمود :
( كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ )
تا آنكه دست بدست ميان توانگران شما نگردد ، و دوله اسم است براى چيزى كه مردم دست بدست ميان خود مى گردانند گاهى براى اين و گاهى براى اوست ، يعنى تا اينكه فيء متداول رؤساى شما نشود كه هر چه ميخواهند در آن عمل كنند چنانچه در جاهليّت معمول بود و اين خطاب بمؤمنين است نه پيامبر و اهل بيتش .
كلبى گويد : اين آيه نازل شد دربارهء رؤساى مسلمين كه گفتند به او اى رسول خدا بگير آنچه كه مخصوص شماست و يك چهارم باقى را بما واگذار نما ، پس همين طور كه ما در جاهليّت ميكرديم و انشاد كردند براى او :
لك المرباع منها و الصفايا * و حكمك و النشيطة و الفضول
براى تو است يك چهارم از آن غنائم و صفاياى از غنائم ، و حكم فرمان تو است دربارهء سربازانى كه قبل از رسيدن بميدان جنگ دربارهء زيادى غنائم جنگى شعار ميدادند .
پس آيه نازل شد و اصحاب گفتند : سمعا و طاعة ، شنيديم و اطاعت ميكنيم فرمان خدا و پيامبر او را ، آن گاه فرمود :