تفسير آيات :
( سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
تفسيرش ( در سورهء حديد گذشت ) .
( هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ )
اوست آن خدايى كه تبعيد كرد و بيرون نمود آنهايى را كه از اهل كتاب كافر شدند ، يعنى يهود بنى النضير را از خانههايشان به اينكه مسلّط نمود مؤمنين را بر ايشان و فرمان داد پيامبرش را به بيرون كردن ايشان از منازلشان و قلعههايشان و وطنشان ( الاوّل الحشر ) .
اوّل حشر كجاست ؟
مفسّرين دربارهء آن اختلاف كردهاند :
1 - ابن عباس و زهرى و جبائى گويند : تبعيدشان بشام بود و در روز - قيامت هم يهود محشور بشام ميشوند چنانچه در دنيا اوّل تبعيد به آنجا شدند سپس مردم ديگر نيز در روز قيامت محشور به زمين شام ميشوند و اين حشر دوّم است .
ابن عباس گويد : پيامبر بايشان فرمود بيرون رويد گفتند بكجا فرمود به زمين محشر .
بلخى گويد : يعنى باوّل تبعيدگاه براى اينكه ايشان اوّل كسى بودند كه از اهل ذمّه از جزيرة العرب تبعيد و اخراج شدند آن گاه برادرانشان از يهود رانده شدند تا آنكه در بلاد عرب دو دين جمع نشود ( دين اسلام و دين يهود ) يمان بن رباب گويد : جز اين نيست كه ( اوّل الحشر ) فرمود : براى آنكه خداوند