كه در اطاعت ، رتبه و مقام منظور مىشود ، بنا بر اين انسان هيچگاه مطيع افراد زير دست خود نخواهد شد ، بلكه انسان در صورتى مطيع بالا دست خود خواهد بود كه دستورات او را اجراء كند .
آن گاه خداوند مؤمنين را كه دروغ نميگويند مورد خطاب قرار داده ميفرمايد :
« وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ »
يعنى : خداوند اسلام را در نظر شما بهترين اديان قرار داده است ، كه دلائل متعددى بر صحت آن اقامه نموده و نيز وعدهء ثواب براى پيروى از اسلام داده است .
« وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ »
و با برنامهها جالبى كه در اسلام قرار داده است مردم به طرف آن جذب ميشوند .
« وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ »
و با توصيف عذاب كافران و بيان انواع و اقسام مظرات ناشيه از كفر مردم را از آن دور ساخت .
« وَ الْفُسُوقَ »
يعنى : خروج از طاعت به معصيت ، و بنقل از ابن عباس و ابن زيد فسوق عبارتست از دروغ ، و همين معنى از حضرت باقر ( ع ) نيز روايت شده است « 1 » .
« وَ الْعِصْيانَ »
يعنى : كلمهء نافرمانيهاى خداوند « 2 » .
هامش
( 1 ) - معانى الاخبار چاپ مكتبة الصدوق صفحهء 294 : ( زيد شحام گويد از حضرت صادق ( ع ) پرسيدم معنى رفث و فسوق و جدال چيست ؟ فرمودند : اما رفث همبستر شدن است ، و اما فسوق دروغگويى است ، مگر فرمودهء الهى را نشنيدهاى كه ميفرمايد : (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ. . . ) .
كه در آيه بدروغگو فاسق گفته شده است .
( 2 ) - نور الثقلين ج 5 صفحهء 82 بنقل از اصول كافى ( عبد الرحمن بن كثير