« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ »
مؤمنين در دين برادر يكديگرند و بايد همديگر را يارى كنند « 1 » .
هامش
( آنكه اين آيه نازل شد رسول خدا ( ص ) فرمودند : از ميان شما كسى هست كه پس از من بر طبق تأويل قرآن خواهد جنگيد همانگونه كه من طبق نزيل قرآن جنگيدم ، پرسيدند : آن كس كيست ؟ فرمود : كسى مشغول دوختن كفش است ( يعنى امير المؤمنين ( ع ) عمار ياسر گويد : من با اين پرچم سه بار در ركاب رسول خدا ( ص ) جنگيدهام ، و اين بار چهارم است كه ميجنگم . . . )
( 1 ) - بطرق مختلف عامه و خاصه وارد شده است كه پيامبر خدا ( ص ) پس از نزول اين آيه ميان يك يك اصحابش عقد اخوت برقرار كرد ، و از ميان اصحاب على ( ع ) را براى خود برادر گرفت ، اينك به چند حديث در اين مورد توجه فرمائيد :
و از كتب خاصه بسيار نقل شده است از آن جمله است :
تفسير برهان ج 4 صفحهء 207 بنقل از مجالس شيخ از ابن عباس نقل شده است گفت : پس از آنكه آيهءإِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌنازل شد رسول خدا ( ص ) ميان مسلمانان پيمان اخوت برقرار كرد ، بين ابو بكر و عمر و بين عثمان و عبد الرحمن و بين فلان تا اينكه بين تمام يارانش هر كس طبق منزلتش با ديگرى پيمان اخوت بسته شد ، سپس بعلى بن ابى طالب ( ع ) فرمود : تو برادر من هستى و من برادر توام ) .
و نور الثقلين ج 5 صفحهء 88 بنقل از ارشاد مفيد .
اللوامع النورانية بحرانى صفحهء 402 از طريق عامه ميگويد : ( ابن مغازلى شافعى در كتاب مناقب از حذيفهء يمانى روايت مىكند كه رسول خدا ( ص ) بين مهاجر و انصار اخوت برقرار كرد ، و هر كس را با نظيرش برادر ميكرد ، سپس