خداى را كه هر نوع زشتى را از ما اهل بيت بر طرف ساخته است ) .
و قوله ان طائفتان من المؤمنين اقتتلوا - بنقل از سعيد بن جبير در باره طايفهء اوس و خزرج نازل شده است كه ميان آنان جنگى با ليف خرما و نعلين اتفاق افتاده بود .
بعضى هم گفتهاند اين آيه در مورد تيرهء عبد اللَّه بن ابى بن سلول از طايفهء خزرج و تيرهء عبد اللَّه بن رواحه از طايفهء اوس نازل شده است ، و علتش هم اين بوده است كه حضرت رسول ( ص ) جلو عبد اللَّه بن ابى مى ايستد الاغ
هامش
( قبطيها خادمان خود و كسانى را كه ميخواهند بر خانوادهء خود وارد كنند او را به اين حالت در مىآورند ، و قبطيها جز با قبطيان انس نمىگيرند پدر ماريه مرا نزد او فرستاده است تا بر او وارد شده به او خدمت كنم و با او مانوس باشم . . ) و نيز در تفسير نور الثقلين ج 5 صفحهء 81 حديثى وارد شده است كه در آن ( عبد اللَّه بن بكير ميگويد : به حضرت صادق ( ع ) گفتم : فدايت شوم آيا رسول خدا ( ص ) ميدانست عايشه دروغ گفته است و دستور قتل آن مرد را دادند يا اينكه نميدانستند ، و خداوند در اثر تحقيق و درنگ على ( ع ) كشته شدن را از مرد قبطى برداشت ؟
فرمودند : به خدا سوگند پيامبر عالمتر از اين بود ، و اگر اين دستور از طرف فرمان قاطعى مىبود على ( ع ) باز نميگشت مگر با كشتن مرد قبطى ، ولى هدف پيامبر از اين دستور آن بود كه عايشه از گناه خود توبه كند ، ولى عايشه نه از گناه خود بازگشت و نه بكشته شدن مرد مسلمانى با دروغگويى خود اهميت ميداد ) .
و نيز در كتاب ( السبعة من السلف ) ص 157 بنقل از مستدرك حاكم ج 4 ص 39 اين جريان با مختصر تفاوتى در باب شدت حسادت عايشه نقل شده است .