نون تأكيد داخل فعلش شده است .
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ »
ان از حروف مشبّهة للفعل است كه خبرى براى دو آيه نيامده است ، و تقدير آن چنين است « انّ الذّين كفروا مبتدا و خبرش معذّبون است ، كه خبرش حذف شده است ، و نيز جايز است ،
« أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ »
را خبرش بگيريم .
معنى آيات :
سپس خداوند به پيامبرش دستور داده است ، كه هر گاه شيطان ناراحتش مىكند و طاقتش سر ميآيد به خدا پناه برد و ميگويد :
( وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ )
يعنى : هر گاه شيطان ، ميخواهد وسوسهاى در دلت ايجاد كند .
( فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ )
از شرّش به خدا پناه ببر تا در امان باشى « 1 » .
( إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ )
اين آيه در آخر سورهء اعراف تفسير شده است .
( وَ مِنْ آياتِهِ )
سپس خداوند دلائل توحيد را ياد آورى نموده ميفرمايد جز برهانهايى كه بر يكتايى خداوند دلالت دارد ، و از ادلّهاى كه صفات خدايى را بيان مىكند ، و خالق را از مخلوقات كاملا جدا ميسازد .
( اللَّيْلُ وَ النَّهارُ )
رفت و آمد شب و روز است كه چگونه در شب خورشيد
هامش
( 1 ) خصال صدوق ج 2 ص 610 ضمن حديث اربعمأة از حضرت على عليه السّلام روايت شده است كه : ( هر گاه شيطان نسبت بشما وسوسه ايجاد كرد به خدا پناه برده ( يعنى بگويد :
اعوذ باللَّه من الشّيطان الرّجيم )
و سپس بگويد
( آمنت باللَّه مخلصاً له الدّين )
.