و بعضى هم گفتهاند : بهرهء فراوان بهشت مىباشد .
و قتاده گفته است يعنى : اين خصلت را نخواهد داشت مگر آن كس كه بهشت بر او واجب شده باشد .
و از حضرت صادق ( ع ) روايت شده است
« و لا يلقّاها الّا ذو حظ عظيم »
به اين معنى است « و لا يلقّاها الّا كلّ ذى حظّ عظيم » .
نظم آيات :
آيهء
« وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ . . . »
بما قبلش كه آيهء
« وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ »
باشد اتّصال دارد ، گويا كه گفته است : آيا از روگردانى كفّار در شنيدن قرآن و سفارشاتى كه به يكديگر ميكنند كه وسط قرآن سر و صدا راه اندازيد تعجّب نميكنيد ؟ با اينكه هيچ گويندهاى خوش سخنتر از محمّد ( ص ) نيست ، شما را به همان آفريدگارى كه اقرار ميكنيد خالق شما است دعوت مىكند ، و همانگونه كه شما را بسوى دين خدا فرا مىخواند خودش نيز بدان عمل مىكند ، بنا بر اين از هر لحاظ از تهمت پاك مىباشد .