گويا از اهل بهشت است ، خداوند ميفرمايد :
( ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ
. . . ) سپس فرمودند : خداوند توجّه به گمان بندهء خود دارد ، اگر بنده به خدا خوش گمان بود خدا نيز به او نيكى خواهد فرمود ، و اگر بنده به خدا بد گمان باشد خدا دربارهاش بدى خواهد فرمود .
سپس خداوند از حال اينان در جهنّم خبر داده ميفرمايد :
( فَإِنْ يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوىً لَهُمْ )
يعنى : اين افراد اگر بر آتش دوزخ و دردهايشان صبر كنند آتش جايگاهشان است ، و منظور از اين صبر آنست كه سكوت كنند و شكايت ننمايند .
( وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَما هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ )
يعنى و اگر از درگاه الهى بخواهند كه از آنان راضى شود راهى براى رضايت گرفتن ندارند ، زيرا آنان از كسانى نيستند كه عذرشان پذيرفته شود ، بعبارت ديگر تقدير آيه چنين است اينان اگر صبر كنند و ساكت بمانند ، يا آنكه ناراحتى كنند به هر حال جايگاهشان آتش است ، همانگونه كه خداوند در جاى ديگر فرموده است :
( اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْكُمْ )
« 1 » يعنى : ( وارد جهنّم شويد صبر كنيد يا صبر نكنيد براى شما يكسان است ) .
امّا از نظر لغت « معتب » كسى است كه درخواست رضايت مىكند ، و در خواستش نيز پذيرفته مىشود .
و نيز گفته شده است معناى عتاب آنست كه اگر استغاثه كنند كسى به فريادشان نخواهد رسيد .
( وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ )
يعنى براى آنان همقرينانى از شياطين ، آماده
هامش
( 1 ) سورهء طور 16 آيهء 52 .