( وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ )
يعنى : وعدههاى الهى و عذاب بر آنان ثابت گرديد .
( فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ )
يعنى وارد بر امتهايى مانند خود شدند كه پيش از آنان بودند و به پيروى از آنان تكذيب نمودند ، و بخاطر عصيانگرى كه داشتند عذاب آنان واجب شد ، و سپس خداوند ، در بارهء آنان فرمود كه :
( إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ )
يعنى : نعمتهاى بهشتى و بهشت را از دست دادند .