( در حالى كه يارى نميشوند ) و كسى نيست در برابر عذابى كه بر آنان وارد مىشود از آنان دفاع كند ، سپس به ياد آورى داستان ملّت ثمود پرداخته فرمود :
« وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ »
از قتاده نقل شده است كه هدينا هم يعنى :
راه خير و شرّ را براى آنان روشن نموديم ، و از ابن عبّاس و سدى و ابن زيد رسيده است كه هدينا هم يعنى راه حقّ را به آنان نشان داديم و بر ايشان بيان كرديم .
« فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى »
از حسن نقل شده يعنى : به اختيار خودشان گمراهى در دين را بر پذيرش هدايت ترجيح دادند ، و اين بد ترجيح و اختيارى است ، و از ابن زيد و فراء نقل شده است كه يعنى : كفر را بر ايمان ترجيح دادند « 1 » .
هامش
( 1 ) در اين آيه طبق مذهب اهل بيت خداوند انتخاب و اختيار را به آنان نسبت داده ميفرمايد : (فَاسْتَحَبُّوا) و نميفرمايد : ( فاستحبّ اللَّه ) و انتخاب راه را به خدا نسبت نميدهد ، بر خلاف مذهب اهل جبر از اهل سنّت كه معتقدند خداوند انتخاب مىكند ، تفسير قمى ج 2 صفحهء 264 .
تفسير برهان جلد 4 صفحهء 107 از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) روايت شده است (. . . وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ . . .) كه فرمودند : راه هدايت را به آنان نشان داديم و در حالى كه راه هدايت را ميشناختند گمراهى را بر هدايت ترجيح دادند ، و در روايتى آمده است
هديناهم يعنى بينا لهم
) . و نيز در همان كتاب از حضرت صادق ( ع ) روايت شده فرمودند
« كذبت ثمود »
فرمودند ثمود گروهى از شيعيان خواهند بود كه خداوند ميفرمايد : ( فامّا