هامش
شده است كه ضمن حديثى فرمودند : سپس خداوند وظيفهء قلب و زبان و چشم و گوش در يك آيهء منظّم بيان كرده ميفرمايد :« وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ )و منظور از جلود آلتهاى تناسلى و رانهاى آنان است » .
و در تفسير علىّ بن ابراهيم قمّى جلد 2 صفحهء 264 آمده است كه اين آيه دربارهء قومى است كه اعمالشان بر آنان عرضه مىشود و منكر آن ميشوند ، و ميگويند : ما از اين كارها به هيچ وجه خبر نداريم ، آن گاه فرشتگانى كه نويسندهء اعمال آنها هستند گواهى ميدهند كه اين اعمال مربوط به آنان است ، حضرت صادق ( ع ) فرمودند : آنان به خداوند عرض ميكنند ، پروردگارا اينان فرشتگان تو هستند و بنفع تو شهادت ميدهند ، و به خدا سوگند ميخورند كه هيچكدام اين اعمال را انجام ندادهاند ، و اين معنى در اين آيه به آن اشاره شده است .« يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ »( سورهء مجادله 58 آيهء 18 ) .
يعنى : « روزى كه خداوند آنان را همگى بر مىانگيزد ، براى خدا سوگند ميخورند همانگونه كه براى شما سوگند ياد ميكنند » و اينان همان كسانى هستند كه حقّ امير المؤمنين ( ع ) را غصب كردند ، اينجا كه ميرسد خداوند مهر سكوت بر زبانشان مىزند و اعضاء و جوارح بدنشان را به زبان ميآورد ، آن گاه گوش هر سخن حرامى را كه شنيده است بر آن شهادت ميدهد ، چشم هر چيز حرامى را كه ديده است بر آن گواهى ميدهد ، دست بر آنچه حرام گرفته است شهادت ميدهد ، يا بهر سو كه حرام بوده و رفته است شهادت ميدهد ، آلت تناسلى هر كار حرامى مرتكب شده شهادت ميدهد .