تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
تشبيه به خدايان شده است ، در آنچه كه آنان به خيال خود ميگفتند ، زيرا هنگامى كه اين آيه نازل شد
« إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ »
يعنى : « شماها و آنچه را كه ميپرستيد هيزم جهنم خواهد بود » مشركين گفتند ما هم راضى هستيم كه خدايان ما همان وضعيتى را دارا باشند كه عيسى دارد .
هامش
( و نيز فرموده است :« مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ- نساء آيه 80 » يعنى : « هر كس فرستاده مرا اطاعت كند فرمان مرا برده است » . و نيز فرموده است :« إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ- فتح آيهء 10 » يعنى : « كسانى كه با تو بيعت كرده‌اند ، جز اين نيست كه با خدا بيعت نموده‌اند » . و تمام اينها و هر صفتى مانند آن كه به خدا نسبت داده مىشود همانطور است كه برايت گفتم . و چنين است رضا و غضب خدا و غير از اين دو صفت ، از صفات ديگر كه مانند آنها است ، اگر خشم و ناراحتى در آفريدگار جهان را داشت با اينكه اين صفات را نيز خداوند آفريده است ، انسان ميتوانست بگويد : آفريدگار هم روزى نابود شود ، زيرا اگر ناراحتى و خشم در او راه يافت متغيّر خواهد شد ، و اگر تغيير در او راه يافت از نابودى در امان نخواهد بود ، و اگر اينطور بود آفريدگار از آفريده شناخته نميشد و قادر از مقدور مشخص نميگرديد ، و خالق از مخلوق معلوم نميشد . خداوند از اين گفتار بسيار برتر و منزّه‌تر است ، او خالق اشياء است بىآنكه به آنان نيازى داشته باشد ، و چون اشياء را بدون نياز آفريده است حد و كيف در او محال است ، آنچه گفتيم انشاء اللَّه درك كن .