تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢١ — صفحة 59

مساهمون:

ص٥٩

كسانى كه بر اساس تعظيم خداوند مىگويند : سبحان اللَّه . وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ ( و اگر چه بودند مىگفتند ) كلمهء ( ان ) در اين آيه ، مخفف از مثقل است چه اين كه ( لام ) بر سر خبر آن در آمده است و مقصود چنين است : بدرستى كه اين كافران يعنى اهل « مكه » مىگفتند : لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً ( اگر همانا نزد ما ذكرى بود ) كتابى بود مِنَ الْأَوَّلِينَ ( از اولين ) يعنى از كتابهاى پيشينيان كه بر پيامبرانشان نازل شده بود . و برخى گفته مراد از ( ذكر ) علم مىباشد ، در اينجا علم به عنوان ( ذكر ) ياد شده چون يكى از اسباب علم ، ذكر مىباشد . لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( هر آينه بوديم بندگان مخلص خداوند ) آنان كه عبادت را خالص براى خداوند انجام مىدهند . پس كافران ، عدم اطلاع خود از اخبار پيشينيان را بهانه‌اى براى امتناع از ايمان قرار داده‌اند . فَكَفَرُوا بِهِ ( پس كافر شدند به آن ) در كلام فوق چيزى در تقدير است و مقصود چنين مىباشد : چون قرآن به ايشان آمد به آن كافر شدند . فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( پس زود باشد كه دانند ) عاقبت كفر خود را و اين هشدارى بر آنان است .