تفسير :
اينكه خداوند قسم ياد كرده و مىگويد :
وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ
( و هر آينه به حقيقت سبقت گرفت كلمهء ما بر بندگان مرسل ما ) يعنى سبقت گرفت وعدهء ما بر بندگانى كه به سوى خلق فرستاديمشان .
إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ
( بدرستى كه ايشان همانا يارى شدگانند ) يعنى با قهر و غلبه و حجتهاى ظاهر بر دشمنانشان در دنيا و آخرت يارى شوند .
و برخى گفتهاند : سبقت گرفت كلمهء ما به سعادت بر ايشان و سپس شروع كرده و فرمود : همانا رسولان ، ايشانند يارى شدگان . لفظ لام در ( لهم ) براى تأكيد است .
گفته شده كه منظور از ( كلمه ) اين جمله است كه خداوند مىگويد :
( كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي )
، « نوشت خدا كه پيروز مىشوم من و رسولانم - مجادله - 21 » و اين كه خداوند كلمه را به جاى يك جمله به كار برده به اين جهت است كه معانى بعضى از اين جمله با معانى ديگرش پيوسته و به صورت يك خبر و يك قصه در آمده است .
« حسن » گويد : مراد از نصرت در اين آيه ، يارى در جنگ است چه اين كه هيچ پيغمبرى تا كنون در جنگ مغلوب نگشته كه كشته شود و كشته شدن آنان يا از راه نيرنگ و يا از راه ديگرى غير از جنگ بوده است و اگر پيغمبرى بميرد و غالب نشود مسلما پس از او قومش بر دشمن غلبه مىكنند پس در اين صورت نصرت او عبارت از نصرت قوم او مىباشد .
سدى گفته است : مراد از نصرت ، يارى و نصرت در دليل و حجت است .
وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ
( و بدرستى كه لشكريان ما همانا ايشانند غلبه كنندگان )