الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ
( آنان كه ستيزه مىكنند در آيات خداوند ) يعنى در دفع و ابطال آيات خداوند جدال مىكنند .
( الذين ) محلا منصوب است چون بدل از
( مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ )
مىباشد و جايز است محلا مرفوع باشد به جهت تقدير ضمير ( هم ) .
بِغَيْرِ سُلْطانٍ
( بدون سلطانى ) يعنى بدون حجت كه :
أَتاهُمْ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ
( بيايدشان ، بزرگ باشد از نظر خشم نزد خداوند ) يعنى بزرگ باشد اين جدال از ايشان از نظر عداوت نزد خداوند
وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا
( و نزد آنان كه ايمان آوردند ) به خداوند ، مقصود اين است كه خداوند خشم كرده و لعن نموده و براى او عذاب مهيا كرده است ، و مؤمنان نيز او را دشمن داشته و به خاطر اين جدال خشم مىكنند پس شما نيز چون ايشان در رد آيات خداوند مخاصمه و مجادله مىكنيد پس شما هم مستحق آن حال خواهيد بود .
كَذلِكَ
( همچنين ) يعنى مانند آنان كه بر دلهاشان علامت كفر زده شده بود .
يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ
( مهر مىزند خداوند بر قلب هر متكبر جبار ) خدا اين كار را براى عقوبت كفر شخص متكبر انجام مىدهد ، و لفظ ( جبار ) صفت براى ( متكبر ) بوده و به معنى آن كسى است كه از قبول حق سر - پيچى كند و يا به معنى ( قتّال ) يعنى زياد كشنده است
.