فرار ، شما را سودى بخشيد .
و برخى گفتهاند ، يعنى : منصرف شويد به آتش پس از حساب ، از « قتاده و مقاتل » است .
ما لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ
( نيست براى شما از خداوند نگهدارندهاى ) از عذاب خداوند .
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ
( و كسى را كه خداوند گمراه كند براى او هدايت كنندهاى نباشد ) يعنى كسى را كه خدا از راه بهشت گمراه كند پس كسى نخواهد توانست كه او را به سوى بهشت هدايت كند
وَ لَقَدْ جاءَكُمْ يُوسُفُ
( و به تحقيق آمد به سوى شما يوسف ) و او « يوسف ابن يعقوب » است كه خداوند به عنوان رسالت او را به قوم « قبط » مبعوث گردانيد .
مِنْ قَبْلُ
( از پيش ) يعنى پيش از موسى
بِالْبَيِّناتِ
( با بينات ) يعنى با حجتهاى واضح
فَما زِلْتُمْ فِي شَكٍّ مِمَّا جاءَكُمْ بِهِ
( پس همواره در شك بوديد از آنچه براى شما آورد از عبادت خداوند كه تنهاست و شريكى ندارد ، از « ابن عباس » و برخى گفتهاند ، از آنچه از دين ، شما را به آن دعوت كرد .
حَتَّى إِذا هَلَكَ
( تا آن كه هلاك شد ) يعنى مرد
قُلْتُمْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا
( گفتيد هرگز مبعوث نكند خداوند پس از آن رسولى را ) يعنى بر كفر خود باقى مانده و گمان كرديد خداوند حجتى را بوجود نخواهد آورد .
كَذلِكَ
( همچنين ) يعنى مانند اين گمراهى
يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ
( گمراه مىكند خداوند آن را كه اسرافكار باشد ) بر خودش و كافر باشد ، اصل اسراف به معنى تجاوز از حد است
مُرْتابٌ
( شك كننده ) يعنى شك كنندهء در توحيد و نبوت انبياء