سزاوار نباشد عذاب نمىشود .
وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ
( و تمام داده شود به هر كسى آن چه عمل كرده است ) يعنى داده شود به هر كسى كه عمل به واجبات كرده پاداش آن چه عمل كرده است و اين وفاء ، كاملا و بدون نقصان انجام مىشود .
وَ هُوَ أَعْلَمُ بِما يَفْعَلُونَ
( و او داناتر است به آنچه انجام مىدهند ) يعنى خداوند داناتر از همه است به آن چه كه از طاعت و معصيت او ، مردم انجام مىدهند ، و ملائكه را به خاطر داشتن احتياج به ايشان امر نكرده است كه اعمال مردم را بنويسند بلكه ايشان را امر به نوشتن اعمال مردم كرده كه تأكيد زيادى شده و ايشان بدانند كه مجازات مىشوند به حسب آنچه عمل كردند
.
نظم :
در آيهء اول از آيات گذشته خداوند متعال اين جمله را
( وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ )
، « قدر نگذاشتند خداى را به حق قدرش » يعنى خدا را به حق و سزاوار بزرگى و عظمتش ، تعظيم نكردند ، با جملهء
( وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ )
، « زمين در روز قيامت در قبضهء اوست » پيوسته و متصل كرده است و بيان مىكند :
خداوند با اين كه بر تمام آسمانها و زمين قدرت دارد ولى كافران با خدا ديگران را نيز عبادت و پرستش كردند .