وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ
( روهاشان سياه است آيا در جهنم جايگاهى براى كبرورزان نيست ) آنهايى كه از ايمان آوردن به خداوند تكبر ورزيدند .
اين استفهام و سؤال به صورت تثبيت و تقرير مطلب است يعنى حتما در جهنم جايگاه و مقام آنها مىباشد .
( تكذيب امام ؟ )
« عياشى » از « خثيمه » روايت كرده كه گفت از حضرت « صادق » ( ع ) شنيدم فرمود : كسى كه حديثى از ما بگويد ما روزى را از او سؤال خواهيم كرد ، اگر راست گفته و ما را تصديق كند همانا بر خدا و رسول خدا ( ص ) راست گفته است و اگر ما را تكذيب كند همانا بر خدا و رسول خدا دروغ گفته و تكذيب كرده است ، زيرا چون ما سخن مىگوئيم ، نمىگوئيم اين شخص و آن شخص گفته است ، همانا مىگوئيم خدا و رسول خدا ( ص ) چنين گفتهاند ، سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمود :
( وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى . . . )
در اين هنگام خثيمه به دو گوش خود اشاره كرده و گفت : كر شود اين دو گوش من اگر آن را نشنيدم ( يعنى معتقد به آن نباشم ) و از « سودة بن كليب » نقل شده كه گفت از اين آيه
( وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى . . . )
از حضرت باقر ( ع ) سؤال كردم فرمود : اين آيه دربارهء آن كسى مىباشد كه خود را امام بداند بدون آن كه از جانب خداوند باشد ، گفتم اگر چه آن شخص علوى باشد ؟ فرمود : آرى ! ، گفتم اگر چه فاطمى باشد فرمود :
آرى ؟