مىباشد .
أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
( يا گويد كسى هنگامى كه بيند عذاب را اگر براى من بازگشتى بود هر آينه بودم من از نكوكاران ) يعنى اگر من بازگشتى به دنيا داشتم از اهل توحيد شده و خداى را اطاعت مىكردم ، خداوند در انكار سخن اين شخص مىگويد :
بَلى
( بلى ) يعنى اين چنين نيست كه تو مىگويى
قَدْ جاءَتْكَ آياتِي
( بتحقيق آمد بسوى تو آيات من ) يعنى حجتها و دلالتها و نشانههاى من .
فَكَذَّبْتَ بِها
( پس تكذيب كردى آنها را ) يعنى دورى كردى از پيروى آنها ، چه اين كه خدا مىگويد :
وَ اسْتَكْبَرْتَ وَ كُنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ
( و تكبر كردى و بودى از كافران ) به آنها .
( بحث ادبى )
در اينجا اين اشكال پيش مىآيد كه چرا لفظ ( جاءتك ) به فتح كاف كه علامت مذكر مىباشد به كار برده شده است با اين كه ( نفس ) مؤنث مىباشد ؟ ، در جواب بايد گفت : مراد از ( نفس در اينجا انسان مىباشد و آن هم مذكر است ) .
قابل تذكر است كه در برخى از قرائتهاى نادر و قليل كه از : « عاصم » و « جحدرى » و « يحيى بن يعمر » روايت شده براى مطابقت با تأنيث ( نفس ) ، كاف و تمامى ( تا ) هاى مخاطب اين آيه مكسور كه علامت تأنيث مىباشد خوانده شده است و اينچنين مىشود : ( بلى قد جاءتك آياتى فكذبت بها و استكبرت و كنت من الكافرين )
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ
( و روز قيامت مىبينى كسانى را كه دروغ گفتند بر خداوند ) و گمان كردند كه براى خداوند شريكى و فرزندى مى - باشد