31 - من وعظك فلا توحشه 7828 .
32 - من وعظك أحسن إليك 7924 .
33 - من لم يتّعظ بالنّاس وعظ اللّه النّاس به 8931 .
34 - من فهم مواعظ الزّمان لم يسكن إلى حسن الظّنّ بالأيّام 8938 .
35 - نعم الهديّة الموعظة 9884 .
36 - و قال في ذكر من ذمهّ : هو بالقول مدلّ ، و من العمل مقلّ ، و على النّاس طاعن ، و لنفسه مداهن ، هو في مهلة من اللّه يهوي مع الغافلين ، و يغدو گرفته باشد ( بلكه كسى پند گيرد كه مصائب و نوائب را هميشه پيش چشم خويش مجسّم سازد ) .
31 - هر كه تو را پند داد از او وحشت مكن ( با او با نرمى برخورد كن ) و يا او را غمناك مساز .
32 - هر كه تو را موعظه كند بسوى تو احسان نموده است .
33 - هر كه بوسيله مردم پند نگيرد خداوند مردم را بسبب او پند دهد ( يعنى خود وسيله پند ديگران شود ) .
34 - هر كه پندهاى روزگار را بفهمد ( و از زبان حال روزگار پند گيرد ) بحسن ظنّ ايّام آرام نگيرد .
35 - خوب هديهّايست موعظه و نصيحت .
36 - ( مرحوم آمدى اين روايت را در بيان كسى كه حضرت او را مذمت فرموده نقل كرده ، و ليكن از حكمت 142 نهج البلاغه چنين استفاده مىشود كه مردى از حضرت درخواست موعظه كرد حضرت فرمود : از كسانى نباش كه به آخرت اميد داشته ولى عمل ندارد تا مى رسد به اينجا كه مى فرمايد كه : ) او ( آن شخص مزبور ) به گفتار دلير ( لاف بسيار زده و به گزاف خود را وصف مىكند ) و به عمل فقير و تهيدست ، و بر مردم طعنه زننده و براى نفس خود سهل انگار و بى تفاوت است ، او
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1533
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٥٣٣