تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1532

مساهمون:

ص١٥٣٢
22 - رحم اللّه امرأ اتّعظ و ازدجر ، و انتفع بالعبر 5207 . 23 - ربّ آمر غير مؤتمر 5359 . 24 - ربّ زاجر غير مزدجر 5360 . 25 - ربّ واعظ غير مرتدع 5361 . 26 - سمع الأذن لا ينفع مع غفلة القلب 5618 . 27 - في المواعظ جلاء الصّدور 6509 . 28 - فطنة المواعظ تدعو إلى الحذر ، فاتّعظوا بالعبر ، و اعتبروا بالغير ، و انتفعوا بالنّذر 6565 . 29 - كفى عظة لذوى الألباب ما جرّبوا 7059 . 30 - لم يعقل مواعظ الزّمان من سكن إلى حسن الظّنّ بالأيّام 7549 . 22 - خداوند مردى را رحمت كند كه پند گيرد و باز ايستد ( از حرام ) و به عبرتها سود برد . 23 - بسا امر كننده و واعظى كه خود امر پذير نيست و عمل نكند . 24 - بسا باز دارنده‌اى كه خود باز نايستاده . 25 - بسا واعظى كه خود باز نايستد . 26 - شنيدن گوش با غفلت دل سودى ندارد ( يعنى در پند و اندرز بايد دل بيدار باشد كه آدمى سود برد ) . 27 - در موعظه و پندها جلاى سينه‌هاست ( كه زنگ غفلت زدوده شود ) . 28 - دانا شدن و دريافتن پندها ( آدمى را ) بدورى ( از آنچه سبب خسران شود ) خوانده ، پس به عبرت ها پند گرفته ، و به تغييرات عبرت گيريد ، و به ترسانيدن سودمند گرديد . 29 - براى پند گرفتن صاحبان خرد كفايت مىكند آنچه تجربه كرده‌اند . 30 - از موعظه‌هاى روزگار پند نگرفته كسى كه به حسن ظنّ به روزگار آرام