بنيا ، و تفريق ما جمعا 9980 .
90 - هل ( و أهل مدّة البقاء ) ينتظر أهل مدّة البقاء ، إلّا آونة الفناء مع قرب الزّوال و أزوف الانتقال 10031 .
91 - هل يدفع عنكم الأقارب ، أو تنفعكم النّواحب 10036 .
92 - هيهات أن يفوت الموت من طلب أو ينجو منه من هرب 10042 .
93 - وافد الموت يقطع العمل ، و يفضح الأمل 10111 .
94 - وافد الموت يبيد المهل ، و يدني الأجل ، و يقعد الأمل 10112 . چيزى از شرافت و بزرگى ندادند ، و يا كنگرههاى ساختمانى را بلند نكردهاند مگر آنكه در ويرانى آنچه ساخته ، و پراكندگى آنچه گرد آورده بودند بشتاب باز گشتند .
90 - ( تتمه كلامى است كه حضرت در خطبه 82 غراء بيان داشته ، و در آن خلقت بدن انسان و نعمت هاى الهى و غير آن را تذكر داده ، تا آنكه مى فرمايد : ) آيا اهل مدّت بقاء جز هنگامه فنا را با نزديكى زوال ، و زودى انتقال ( از اين جهان ) انتظار خواهند كشيد 91 - ( تتمه كلامى است نيز از همان خطبه ) آيا از شما خويشان ( مرگ و سختى عذاب را ) دفع كرده ، يا بلند كنندگان آواز به گريه سودى به شما خواهند رسانيد 92 - دور است اين كه مرگ از كسى كه ( آن را ) طلب نمايد فوت شده ، يا كسى كه از آن بگريزد نجات يابد ( يعنى على اى حال مرگ آدمى را احاطه نمايد ) .
93 - وارد شونده مرگ عمل را بريده ، و اميد و آرزو را رسوا گرداند . ( يعنى تا آدمى زنده است مىتواند عملى را انجام داده و يا اميدى به خود راه دهد ) .
94 - وارد شونده مرگ ، مهلت را نابود ساخته ، و مدّت را نزديك گردانيده ( و پايان اجل است ) و اميد و آرزو را مى نشاند ( كه ديگر كسى نتواند آرزوئى كند ) .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1380
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٣٨٠