تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 70

مساهمون:

ص٧٠
همچنين فرمود : أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ . . . « 1 » . « آنها كسانى هستند كه خداوند هدايشتان كرده ؛ پس به هدايت آنان اقتدا كن . » چرا ؟ آيا وجود يك پيامبر براى روشنايى راه بشريت در طول دورانها كافى نمىباشد ؟ بياييم براى يافتن پاسخ ، به سرآغاز بازگرديم . آيا مىدانى چه هنگامى عقربه‌هاى زمان از حركت باز مىايستند ، دوران سنگواره مىگردد ، انسان منجمد مىشود ، عقب ماندگى حكمفرما مىگردد ، وحشت همه جا را فرا مىگيرد و ستمگران تسلّط مىيابند ؟ درست همان زمانى كه مىبينيم لايه‌اى تيره از انديشه‌هاى توجيه گرايانه و عذرهاى فريبنده بر دلها نشسته است و مردم با عذر و توجيه‌هاى دروغين از زير بار مسؤوليّتهاى خويش شانه خالى مىنمايند . از اين رو ساده‌لوحان و آنان كه دچار فقر فرهنگى گشته‌اند ، مىگويند : ما راهى براى مبارزه با ستم پيشگان نمىشناسيم ؛ زيرا ما مصيبت زدگان محرومى هستيم كه از بزرگان و سروران يا گذشتگان و اجداد خويش پيروى مىنماييم . همانگونه كه قرآن اينان را توصيف مىنمايد : أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِن بَعْدِهِمْ . . . « 2 » .
هامش
( 1 ) - سورهء انعام ، آيهء 90 . ( 2 ) - سورهء اعراف ، آيهء 173 .