تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 71

مساهمون:

ص٧١
« يا بگوييد : پدرانمان پيش از ما مشرك بودند ، ما هم فرزندانى بعداز آنها بوديم ؛ ( و چاره‌اى جز پيروى از آنان نداشتيم . ) » از سويى ديگر ثروتمندان هراسان از تنگدستى و بيمناك از مساوات و از خشم محرومين مىباشند و مىگويند : وَقَالُوا إِن نَتَّبِعِ الْهُدَى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِن أَرْضِنَا أَوَ لَمْ نُمَكِّن لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقاً مِن لَدُنَّا وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ « 1 » . « آنها گفتند : ما اگر هدايت را همراه تو پذيرا شويم ، ما را از سرزمينمان مىربايند . آيا ما حرم امنى در اختيار آنها قرار نداديم كه ثمرات هر چيزى ( از هر شهر و ديارى ) به سوى آن آورده مىشود ؟ ! رزقى است از جانب ما ؛ ولى بيشتر آنان نمىدانند . » همچنين مىگويند : قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ « 2 » . « گفتند : آيا ما به تو ايمان بياوريم در حالى كه افراد پست و بىارزش از تو پيروى كرده‌اند ؟ ! » همچنين شبه فرهيختگان ومدّعيان دين را مىيابيم كه در برابر باطل ، سكوت اختيار مىكنند و با ستمكاران مدارا مىنمايند و به گوشه چشمى از قدرت ، خشنود مىباشند . چنان كه قرآن در مورد اينان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء قصص ، آيهء 57 . ( 2 ) - سورهء شعرا ، آيهء 111 .