تسليت مىدهى ؟ آن مرد گفت : اين دو پسر ، فرزندان او هستند و اينك يتيم گشتهاند . سپس گريست . مهدى عبّاسى گفت : به خاطر مژدهات تو را بخشيديم ، ولى دو كودك به خاطر نزديكى خاندانمان نزد من خواهند ماند . چرا كه من و آن دو از بنى هاشم هستيم !
و بدينسان خليفهء عبّاسى ، زيد بن عيسى و حسين بن عيسى را نزد خود در دارالخلافه در كنار فرزندانش نگهدارى كرد . تا جائى كه هر روز اين دو را با خود به شكار مىبرد . زيرا آنها زندانيانش در دارالاماره بودند . امّا يكى از اين دو پسر هنگاميكه به سن 17 سالگى پا گذاشت ، به يكى از اماكن رفت و يارانى را گردآورد و نهضتى را بر ضدّ مهدى عبّاسى به پا نمود .
ويرانى و سازندگى
بدينسان فرزندان امام حسن و امام حسين عليهما السلام پرچم رسالت ونهضت را ، نه تنها از بعد انقلابى و چريكى آن بلكه از بعد عبادت ، علم ، تبليغ رسالت و رهبرى امّت در زمينههاى گوناگون نيز بر دوش گرفتند .
بنابراين كربلا سرآغاز بود . پرسشى در اينجا پيش مىآيد اينكه ، چگونه كربلا كه سرآغاز حيات است در پندار برخى از ما به پايانى تبديل شده كه از آن به عنوان ابزارى براى توجيه ، بهانه و عذر بهره مى جوييم ؟
من مىخواهم پاسخ درست را از آيات قرآن ، الهام بگيرم .
در هر جنبشى در تاريخ دو بعد وجود دارد : بعد ويرانى و بعد