مشكلى كه از به دو پيدايش خوارج ميان مسلمانان ظهور يافت ، اين بود كه گروههايى از مردم ، تنها « نه » مىگفتند و هيچ سخن مثبت ديگرى نداشتند . مثلًا خوارج با مطرح كردن شعار « لا حكم إلّاللَّه » ولايت ائمّهء معصومين را نفى مىكردند ؛ غافل از اينكه حكومت خداوند بر روى زمين از طريق احكام و شرايعى كه نازل مىنمايدو از طريق پيامبر اسلام و جانشينان وى قابل اجرا و عملى شدن است . و ما در طول تاريخ اين مسأله را به خوبى شاهد هستيم كه خداوند ، پيامبران را براى حكومت كردن مبعوث مىكرده است . خداوند متعال مىفرمايد :
وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرَوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً * فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً « 1 » .
« ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه به فرمان خدا ، از وى اطاعت شود . و اگر اين مخالفان ، هنگامى كه به خود ستم مىكردند ( و فرمانهاى خدا را زير پا مىگذاردند ) ، به نزد تو مىآمدند ، و از خدا طلب آمرزش مىكردند ، و پيامبر هم براى آنها استغفار مىكرد ، خدا را توبهپذير و مهربان مىيافتند . به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود ، مگر اينكه در اختلافات خود ، تو را به داورى طلبند ؛ و سپس از داورى تو ، در دل خود احساس ناراحتى نكنند ؛ و كاملًا تسليم باشند . »
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيات 64 - 65 .