در اينجا از راه و نهضت سيّدالشّهدا ، چندين انديشه را الهام مىگيريم كه در جملهء آنها :
1 - درس مسؤوليّت
نخستين انديشهاى كه امام حسين عليه السلام بذر آن را در دل امّت پاشيد ، انديشهء مسؤوليّت پذيرى بود . چنان كه مىدانيم بسيارى از افراد نزد امام حسين عليه السلام آمدند و او را از بردن خانوادهاش بر حذر داشتند . ولى سيّدالشّهدا مىخواست درس مسؤوليّت پذيرى را به ما بياموزد و اينكه فرد فرد ما بايد مقدارى از آن را بر عهده بگيريم .
چنان كه در روز عاشورا مىبينيم ، همهء ياران و خاندان امام حسين عليه السلام از پيرمردى همچون حبيب بن مظاهر كه كمرش خميده گشته ، تا نوزاد شيرخوارهاى چون علىاصغر ، همگى به گونهاى اين رسالت را بر عهده گرفتند . از اين رو ما بايد اين انديشه مسؤوليّت پذيرى را از گذر منابر و مجالس حسينى براى مردم روشن سازيم .
امروزه امّت ما با اوضاع نابسامان ناشى از فساد گسترده ، چندگانگى و اختلاف روبرو مىباشد . بنابر اين همهء اقشار ملّت بايد در قبال اين اوضاع ، براساس توانايى و نيرويشان مسؤوليّتى را بپذيرند . مثلًا انديشمندان با دانششان ، سخنرانان با سخنانشان ، نويسندگان با قلمهايشان و بازرگانان با ثروتهايشان مىتوانند اين مسؤوليّت را به گونهاى بر دوش بگيرند . از اين رو چون امر به معروف و نهى از منكر از مهمترين واجبات دينى مىباشد ، پس بايد همه اين مسؤوليّت را بپذيرند .