بنابراين اگر او پرستش غير خدا را نفى نكرده بود ، هرگز يكتاپرست و بتشكن نمىگشت .
نفى غير خدا ، سرآغاز ايمان است
بدينسان نفى غير خدا ، سرآغاز ايمان است . همچنانكه ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام درس نفى غير خدا و يكتاپرستى را به ما آموخت . پس رازى كه جهان را در هر يادبود محرم به سوى تجليل و بزرگداشت سيّدالشّهدا مىكشاند ، در آن راه توحيدى نهفته است كه به امام حسين عليه السلام چگونگى نفى انحراف راحتى با دادن جان خويش ، آموخت . از اين رو ، امام حسين عليه السلام با قيام خويش چنين اعلام نمود كه :
« إِنَّا أَهْلُ بَيْتِ النُّبُوَّةِ ، وَمَعْدِنُ الرِّسالَةِ ، وَمُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ ، وَبِنا فَتَحَ اللَّهُ ، وَبِنا خَتَمَ اللَّهُ ، وَيَزِيدُ رَجُلٌ فاسِقٌ شارِبُ الْخَمْرِ قاتِلُ النَّفْسِ الْمُحَرَّمَةِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ . . . وَمِثْلِي لَايُبَايِعُ مِثْلَهُ . . . » « 1 »
. « ما خاندان نبوّت و معدن رسالت هستيم ، . . . و يزيد مردى است تبهكار ، شرابخوار و كشندهء انسانهاى محترم ( و پاك ) كه آشكارا گناه مىكند ، و مثل من با چون اويى بيعت نخواهد كرد . »
و هرگز نفرمود كه من با يزيد بيعت نخواهم كرد . بلكه فرمود :
همانا راه من با راه او تفاوت دارد . پس انسانى همچون ابا عبداللَّه كه از سينهء ايمان نوشيده و در دامان فاطمة الزهرا پرورش يافته و زير لواى
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 325 .