امام حسين عليه السلام و روش برائت از مشركين
در صدر اسلام ، مسلمانان جزيرةالعرب ، از وحى الهى به نيكويى دفاع كردند و به طور پيگير با كفّار پيكار نمودند تا آنكه خداوند متعال آنها را پيروز گردانيد . پس از آن ، اسلام ، جزيرةالعرب را در برگرفت و پرچم توحيد بر گوشه گوشهء آن به اهتزاز درآمد . دراين هنگام ، آفريدگار توانا سورهء برائت را نازل نمود . اين سوره تنها سورهاى مىباشد كه با « بسم اللَّه الرحمن الرحيم » آغاز نمىگردد و اين دليلى است بر خشم خداوند و شدّت انتقام او .
هنگاميكه اين سوره بر دل پيامبراكرم صلى الله عليه و آله نازل گشت ومىخواست مردم را در موسم حجّ بزرگ از مفاد آن ، مبنى بر اينكه مشركين از اين لحظه به مدّت 4 ماه مهلت دارند كه جزيرةالعرب را ترك كنند وهرگز حقّ بازگشت به حرم امن الهى را ندارند ، آگاه سازد ؛ جبرئيل عليه السلام بر پيامبر بزرگوار اسلام با اين پيام نازل شد كه ، نبايد هيچ شخصى جز تو يا كسى كه تجسّم بخش تو باشد اين سوره را به سوى مشركين حمل نمايد . بنابراين ، رسول اللَّه ، اميرالمؤمنين عليه السلام را فراخواند و سوره را