تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
گاهى خدا را مىپرستد و گاهى براى طاغوت فروتنى مىكند . پس لغزشگاه خطرناكى كه شيطان مىخواهد انسان را به آن بيفكند اين لغزشگاه مىباشد ؛ اينكه اگر شب را تا صبح به نماز بگذارد ، مشكلى نيست ؛ امّا اگر براى او امورى چون : قيام براى خدا ، گواهى دادن به عدل و داد ، نفى منكرات ، پايدارى در برابر طاغوت و نفى انحراف واجب گردد ، چنان كه خداوند متعال مىفرمايد : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ للَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ . . . « 1 » . « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، كاملًا قيام به عدالت كنيد ، براى خدا شهادت دهيد ، اگرچه ( اين گواهى ) به زيان خود شما بوده باشد . . . » دراين هنگام است كه تصميم گرفتن براى وى بسيار سخت مىگردد . زيرا كسى كه در برابر حاكم ظالم پايدارى كند و فساد و انحراف او را نفى و محكوم كند ، اين حاكم هرگز نمىتواند در برابرش سكوت كند . بدين‌سان ابراهيم خليل ، بت‌شكن گشت . چرا كه او انحراف را نفى نمود و از رهگذر نفى پرستش خورشيد و سياره‌ها مسير يكتاپرستى را آغاز نمود . در آنجا كه مىفرمايد : إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ . . . « 2 » . « من روى خودرا به‌سوى كسى كردم كه‌آسمانها و زمين را آفريده است . . . » .
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 135 . ( 2 ) - سورهء انعام ، آيهء 79 .