الضَّيْفِ ، وَالْعَفْوَ عَنِ الْمُسِيْءِ ، وَمَنْ لَمْ يَقْتَدِ بِنَا فَلَيْسَ مِنّا » « 1 »
. « خداوند تبارك و تعالى ، عشق و پيروى از ما را بر شما واجب گردانيده و اطاعت از ما را بر دوش شما نهاده است ، پس هركه از ماست ، به ما اقتدا نمايد . زيرا پرهيزكارى و اجتهاد ، اداى امانت به مؤمن و فاسق ، صلهء رحم ، مهماننوازى و گذشت از بدكار از ويژگيهاى ما مىباشد . پس هركه به ما اقتدا نكند ، از ما نيست . »
همچنين فرمود :
« لَاتَسَفَّهُوا فَإِنَّ أَئِمَّتَكُمْ لَيْسُوا بِسُفَهاءٍ » « 2 »
. « كودن و سفيه مباشيد ، زيرا ائمّهء شما كودن و سفيه نيستند . »
پس انسان - براى آنكه به بهشت دست يابد - بايد خويشتن را از ارتكاب معاصى باز دارد و همهء سعى و تلاش خود را به كار بندد و در راه اداى واجبات شرعى كه - در حقيقت - خود از ابتدا تا پايان مسؤول آنها مىباشد ، كوشش نمايد . زيرا ائمّهء اطهار ، انسان سست جامد را دوست ندارند ، بلكه مؤمنى را دوست مىدارند كه همهء تلاش يا نيروى خود را در چارچوب اطاعت به كار گيرد .
امّا اداىامانت چند صورت دارد . يكىاز آنها ، تحمّل مسؤوليتهاى آسمانى است كه از مفهوم اين آيهء قرآنى الهام گرفته مىشود :
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ . . . « 3 » .
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 72 ، ص 115 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 72 ، ص 115 .
( 3 ) - سورهء احزاب ، آيهء 72 .