« ما امانت ( تعهّد ، تكليف ، و ولايت الهى ) را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه داشتيم ، آنها از حمل آن سربر تافتند ، و از آن هراسيدند ؛ امّا انسان آن را بر دوش كشيد . »
و ديگرى دور انداختن خيانت است ، كه صورت صحيحى از روش ائمّه و شيعيان ايشان را بازتاب مىكند ؛ در حالى كه حزب شيطان از تلاشهاى پيگير خود براى مسخ چهرهء ايشان ميان مردم دست نمىكشد . امام سجّاد عليه السلام دراين مورد چنين مىفرمايد :
« عَلَيْكُمْ بِأَدَاءِ الْأَمَانَةِ ، فَوَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ نَبِيّاً لَوْ أَنَّ قَاتِلَ أَبِي الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ عليه السلام ائْتَمَنَنِي عَلَى السَّيْفِ الَّذِي قَتَلَهُ بِهِ لَأَدَّيْتُهُ إِلَيْهِ » « 1 »
. « بر شماست اداى امانت ، سوگند به پروردگارى كه محمّد را به حقّ به پيامبرى برانگيخت اگر قاتل پدرم ، حسين بن على عليه السلام شمشيرى را كه با آن پدرم را به قتل رساند ، در نزد من به امانت مىگذاشت آن را به او باز مىگرداندم . »
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پيش از آن نيز فرموده بود :
« لَاتَنْظُرُوا إِلى كَثْرَةِ صَلَاتِهِمْ وَصَوْمِهِمْ ، وَكَثْرَةِ الْحَجِّ وَالْمَعْرُوفِ ، وَطَنْطَنَتِهُمْ بِاللَّيْلِ ، وَلكِنِ انْظُرُوا إِلى صِدْقِ الْحَدِيثِ وَأَداءِ الْأَمانَةِ » « 2 »
. « بر فراوانى نماز و روزه ، حجّ و نيكوكارى ، و راز و نياز شبانه آنها ننگريد ، بلكه به راستى گفتار و اداى امانت ايشان بنگريد . »
بنابراين آنچه از نظر شرعى مهمتر و مطلوبتر است همان پياده
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 72 ، ص 114 ، ح 3 .
( 2 ) - ميزان الحكمه ، ج 1 ، ص 344 .