و از اين خطبه است :
پس بندگان خدا ! از عبرتهاى سودمند ، پند پذيريد ، و از نشانههاى آشكار عبرت گيريد . از آنچه با بيانى رساتان ترساندهاند ، خود را باز داريد ، و از يادآوريها و موعظتها سود برداريد ، كه گويى چنگالهاى مرگ بر شما آويخته است ، و رشتههاى آرزوتان را از هم گسيخته ، و سختيهاى - واپسين دم زندگى - به ناگاه بر سر شما رسيده و به آبشخورى كه در آمد نگاه شماست كشيده و هر نفسى را رانندهاى همراه است كه او را تا به محشر وى مىراند ، و گواهى كه بر كردهء او گواهى مىدهد ، و آنچه كرده است مىداند .
و از اين خطبه است در صفت بهشت :
پايههايى فروتر و برتر ، منزلهايى برخى از برخى بهتر ، نه نعمت آن بريده گردد ، و نه باشندهء آن از آنجا رخت بربندد . نه آن كه در آن جاودان است پير شود ، و نه آن كه در آن ساكن است فقير .
( 86 )
و از خطبههاى آن حضرت است
به رازها داناست و بر درونها بيناست . بر هر چيز احاطه دارد و چيره است ، و بر هر چيز تواناست . پس از شما آن را كه پرواى كار است ، وظيفهء خود بگزارد ، در روزهايى كه فرصتى دارد ، پيش از آنكه مرگ او را به حال خود نگذارد . روزهايى كه آسوده خاطر است ، و زمان دلمشغولى او نرسيده ، روزهايى كه دم تواند برآورد ، و گلويش نتاسيده ، و بايد كه خود را براى رسيدن - بدان جهان - آماده دارد ، و از جاى كوچ براى جاى ماندن توشه بردارد . پس اى مردم ! خدا را ! خدا را ! بپاييد ، و در آنچه از كتاب خود شما را نگاهبان كرده و حقوقى كه نزد شما به وديعت سپرده - وظيفهء امانت را رعايت نماييد - . كه خداى سبحان شما را بيهوده نيافريده و رها نگذاشته ، و در نادانى و كوريتان نداشته . چه به شما گفته است چه بايدتان كرد ، و آموخته است كه