تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 473

مساهمون:

ص٤٧٣
[ 2 ] آوردن عدد « صد » براى آن است كه كمتر از اين شمار چيزى به حساب نيايد ( ابن ابى الحديد ) . [ 3 ] ترجمهء لفظ به لفظ : كور . [ 4 ] چون فتنه را مىشناسد در پى نهى از منكر بر مىآيد و با مخالفت روبرو مىگردد ، ناچار دلش از رنج پرخون است و آماج آزار مردم دون . [ 5 ] چون كورانه تسليم قدرت است ، به دو كارى ندارند ، و آسيبى به وى نمىرسانند . ابن ابى الحديد توجيه ديگرى كرده است كه از ظاهر عبارت به دور است . [ 6 ] كه چنين همراه ، هميشه در فرمان كسى است كه او را به همراهى پذيرفته است . [ 7 ] اشارت است به حكومت آل عباس و كشتارى كه از فرزندان مروان و فرزندان أميه كردند ، و ستمها كه از آنان به مردم و مخصوصا به عربهاى عدنانى ( كه قريش از آن تيره است ) رسيد . [ 8 ] قدر جزر جزور : به اندازهء كشتن شترى ، و اين استعاره‌اى است براى مدّت اندك . [ 9 ] خلافت ، كه معاويه بدان چشم دوخته بود . خطبهء 94 [ 1 ] آل محمّد ( ع ) . [ 2 ] * ( وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ) * . ( آل عمران : 133 ) . خطبهء 95 [ 1 ] اين خطبه در وصف رسول اكرم ( ص ) است . [ 2 ] * ( ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ . ) * ( نحل : 125 ) . خطبهء 96 [ 1 ] ظاهر ، در اين خطبه به معنى عالى است « ابن ميثم » . [ 2 ] باطن ، آنكه درون هر پنهانى را مىداند و نزديكتر از هر چيز به دو است « ابن ميثم » . [ 3 ] المنبت ، الأصل ، و إنّه لَفى منبِت صدق ، اى فى أصل صدق . [ 4 ] لفظ به لفظ : زمام ديده‌ها به جانب او خميده . خطبهء 97 [ 1 ] « تفرّقوا أيادى سبا » مثلى است ، سبائيان مردم جنوب عربستان بودند كه شهرهايى آبادان و زندگانى مرفّه داشتند ، لكن به خاطر ويرانى سدهاى آبيارى از يكسو ، و هجوم