تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 429

مساهمون:

ص٤٢٩
به دست و زبان خود بر آن انكار نيارد ، چنين كس دو خصلت را كه شريفتر است ضايع ساخته و به يك خصلت پرداخته ، و از آنان كسى است كه منكر را باز ندارد به دست و دل و زبان ، چنين كس مرده‌اى است ميان زندگان ، و همهء كارهاى نيك و جهاد در راه خدا برابر امر به معروف و نهى از منكر ، چون دميدنى است به درياى پر موج پهناور . و همانا امر به معروف و نهى از منكر نه اجلى را نزديك كنند و نه از مقدار روزى بكاهند و فاضلتر از همه اينها سخن عدالت است كه پيش روى حاكمى ستمكار گويند . 375 [ و ابو جحيفه گويد از امير المؤمنين ( ع ) شنيدم كه مىگفت : ] نخست درجه از جهاد كه از آن باز مىمانيد ، جهاد با دستهاتان بود ، پس جهاد با زبان ، سپس جهاد با دلهاتان ، و آن كه به دل كار نيكى را نستايد و كار زشت او را ناخوش نيايد ، طبيعتش دگرگون شود چنان كه پستى وى بلند شود و بلنديش سرنگون - زشتيهايش آشكار و نيكوييهايش ناپديدار - . 376 [ و فرمود : ] حق سنگين است اما گوارا ، و باطل سبك ليكن در كام چون سنگ خارا . 377 [ و فرمود : ] بر نيكوترين اين امّت از كيفر خدا ايمن مباش كه خداى سبحان فرموده است : « از كيفر خدا ايمن نيستند ، مگر زيانكاران » و بر بدترين اين امت از رحمت خدا نوميد مگرد . كه خداى سبحان فرموده است : « همانا از رحمت خدا نوميد نباشند جز كافران » .