360
[ و فرمود : ] به سخنى كه از دهان كسى برآيد ، گمان بد بردنت نشايد ، چند كه توانى آن را به نيك برگردانى .
361
[ و فرمود : ] هرگاه تو را به خداى سبحان نيازى است در آغاز بر رسول خدا ( ص ) درود فرست ، سپس حاجت خود بخواه كه خدا بزرگوارتر از آن است كه به دو دو حاجت برند ، يكى را برآرد و ديگرى را باز دارد .
362
[ و فرمود : ] آن كه نخواهد آبرويش بريزد ، از جدال بپرهيزد .
363
[ و فرمود : ] از ابلهى است پيش از توانا بودن شتابيدن ، و پس از فرصت داشتن درنگ ورزيدن .
364
[ و فرمود : ] نيامده را مپرس كه چيست ، كه آنچه رخ داده براى مشغول ساختن تو كافى است .
365
[ و فرمود : ] انديشه آينهاى است تابناك ، و پند روزانه ترسانندهاى از غل و غش پاك ، و تو را در ادب كردن نفس بس كه دورى كنى از آنچه نپسندى از ديگر كس .
366
[ و فرمود : ] علم را با عمل همراه بايد ساخت ، و آن كه آموخت به كار بايدش پرداخت ، و علم عمل را خواند اگر پاسخ داد ، و گرنه روى از او بگرداند .
367
[ و فرمود : ] مردم ! خواستهء دنيا خرده گياهى است خشك و با آلود كه از آن چراگاه دورىتان بايد نمود . دل از آن كندن خوشتر تا به آرام رخت در آن گشادن ، و روزى يك روزه برداشتن پاكيزهتر تا ثروت آن را روى هم نهادن . آن كه از آن بسيار برداشت به درويشى
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 425
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٢٥