تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 386

مساهمون:

ص٣٨٦
و مهربان مىيابد . » و در بارهء سپاس گفته است : « اگر سپاس گفتيد براى شما مىافزاييم . » و در توبت گفته است : « بازگشت به خدا براى كسانى است كه از نادانى كار زشت مىكنند ، سپس زود باز مىگردند ، خدا بر اينان مىبخشايد و خدا دانا و حكيم است . » 136 [ و فرمود : ] نماز تقرب هر پرهيزگار است و حج جهاد هر ناتوان ، و براى هر چيز زكاتى است و زكات تن روزه است ، و جهاد زن بودن شوى را به فرمان . 137 [ و فرمود : ] روزى را با دادن صدقه فرود آريد . 138 [ و فرمود : ] آن كه عوض را باور كند ، در بخشش جوانمرد بود . 139 [ و فرمود : ] يارى - خدا - آن اندازه رسد كه به كار دارى . 140 [ و فرمود : ] آن كه ميانه‌روى گزيد ، درويش نگرديد . 141 [ و فرمود : ] آن را كه نانخور كم است يكى از دو توانگرىاش فراهم است . 142 [ و فرمود : ] دوستى ورزيدن نيمى از خرد است . 143 [ و فرمود : ] اندوه خوردن نيم كهنسال شدن است . 144 [ و فرمود : ] شكيبايى به اندازه مصيبت فرود آيد ، و آن كه به هنگام مصيبت دست بر رانهايش زند ثوابش به دست نيايد . 145 [ و فرمود : ] بسا روزه‌دار كه از روزهء خود جز گرسنگى و تشنگى بهره نبرد ، و بسا بر پا ايستاده كه از ايستادن جز بيدارى و رنج برى نخورد . خوشا خواب زيركان و خوشا روزه گشادن آنان . 146 [ و فرمود : ] ايمان خود را با صدقه نگاه داريد ، و مالهاتان را با زكات دادن ، و موجهاى بلا را با دعا برانيد .