79
[ و فرمود : ] حكمت را هر جا باشد فراگير ! كه حكمت - گاه - در سينهء منافق بود پس در سينهاش بجنبد تا برون شود و با همسانهاى خود در سينهء مؤمن بيارمد .
80
[ و فرمود : ] حكمت گمشدهء مؤمن است . حكمت را فرا گير هر چند از منافقان باشد .
81
[ و فرمود : ] مرد را آن بهاست كه بدان نيك داناست - آن ارزى كه مىورزى ، [ و اين كلمهاى است كه آن را بها نتوان گذارد ، و حكمتى همسنگ آن نمىتوان يافت و هيچ كلمهاى را همتاى آن نتوان نهاد . ]
82
[ و فرمود : ] شما را به پنج چيز سفارش مىكنم كه اگر براى دسترسى بدان رنج سفر را بر خود هموار كنيد ، در خور است : هيچ يك از شما جز به پروردگار خود اميد نبندد ، و جز از گناه خود نترسد ، و چون كسى را چيزى پرسند كه نداند شرم نكند كه گويد ندانم ، و هيچ كس شرم نكند از آنكه چيزى را كه نمىداند بياموزد ، و بر شما باد به شكيبايى كه شكيبايى ايمان را چون سر است تن را ، و سودى نيست تنى را كه آن را سر نبود ، و نه در ايمانى كه با شكيبايى همبر نبود .
83
[ و به مردى كه در ستودن او افراط كرد ، و آنچه در دل داشت به زبان نياورد فرمود : ] من كمتر از آنم كه بر زبان آرى و برتر از آنم كه در دل دارى .
84
[ و فرمود : ] آنچه از كشتار برهد ديرتر پايد و بيشتر زايد . !
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 373
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٧٣