كه در آن به سر مىبردند و رسيدن به جايى كه بدان روى آوردند . پسركم ! خود را ميان خويش و ديگرى ميزانى بشمار ، پس آنچه براى خود دوست مىدارى براى جز خود دوست بدار . و آنچه تو را خوش نيايد براى او ناخوش بشمار . و ستم مكن چنان كه دوست ندارى بر تو ستم رود ، و نيكى كن چنان كه دوست مىدارى به تو نيكى كنند . و آنچه از جز خود زشت مىدارى براى خود زشت بدان ، و از مردم براى خود آن را بپسند كه از خود مىپسندى در حق آنان ، و مگوى - به ديگران آنچه خوش ندارى شنيدن آن - ، و مگو آنچه را ندانى ، هر چند اندك بود آنچه مىدانى ، و مگو آنچه را دوست ندارى به تو گويند . و بدان كه خود پسندى - آدمى - را از راه راست بگرداند ، و خردها را زيان رساند . پس سخت بكوش و گنجور ديگرى مشو ، و چون راه خويش يافتى چندان كه توانى پروردگارت را فروتن باش - و به راه طاعت او رو - . و بدان كه پيشاپيش تو راهى است دراز ، و رنجى جانگداز ، و تو بىنياز نيستى در اين تكاپو از جستجو كردن به طرزى نيكو . توشهء خود را به اندازه گير چنان كه تو را رساند و پشتت سبك ماند ، و بيش از آنچه توان دارى بر پشت خود منه كه سنگينى آن بر تو گران آيد ، و اگر مستمندى يافتى كه توشهات را تا به قيامت برد ، و فردا كه بدان نيازمندى تو را به كمال پس دهد ، او را غنيمت شمار و بار خود را بر پشت او گذار و توشه او را سنگين كن چنان كه توانى چه بود كه او را بجويى و نشانى از وى ندانى ، و غنيمت دان آن را كه در حال بىنيازيت از تو وام خواهد تا در روز تنگدستىات بپردازد ، و بدان كه پيشاپيش تو گردنهاى دشوار است ، سبكبار در بر شدن بدان آسودهتر از سنگينبار است ، و كندرونده در پيمودن آن زشت حالتر از شتابنده ، و فرود آمدن تو در آن مسير بر بهشت يا دوزخ بود ناگزير . پس پيش از فرود آمدنت براى خويش پيشروى روانه ساز و پيش از رسيدنت خانه را بپرداز كه پس از
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٠١