تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 268

مساهمون:

ص٢٦٨
مىشماريد از همه نزديكتر . ديديد ديروز عبد اللَّه پسر قيس چه مىگفت : « فتنه‌اى آغاز شده است ، پس زه كمانهاى خود را باز كنيد و شمشيرهاى خويش را در نيام نهيد . » اگر ابو موسى در آنچه گفت راستگو بود ، با آمدنش - نزد ما - بى آنكه مجبور باشد خطا كرد ، و اگر دروغگو بود راه تهمت را بر خود وا كرد . عبد اللَّه پسر عباس را روبروى عمرو پسر عاص بگماريد ، فرصتى را كه هست غنيمت شماريد و شهرهاى دور دست را در دست خود نگاه داريد ! نمىبينيد چگونه در آن شهرها آتش جنگ سوزان است ، و خان و مانها ويران . ( 239 )
و از خطبه‌هاى آن حضرت است كه در آن خاندان محمد ( ص ) را ياد كند آنان دانش را زنده كننده‌اند ، و نادانى را ميراننده ، بردبارىشان شما را از دانش آنان خبر دهد و برون آنان از نهان و خاموش بودنشان از حكمت بيان . نه با حق ستيزند و نه در آن خلاف دارند ، ستونهاى دينند و پناهگاهها - كه مردمان را - نگاه مىدارند . حق به آنان به جاى خود بازگرديد ، و باطل از آنجا كه بود رانده شد و زبانش از بن بريد . دين را چنان كه بايد ، دانستند و فرا گرفتند و به كار بستند ، نه كه تنها آن را شنفتند و به ديگران گفتند كه راويان دانش بسيارند ، ليكن پاسداران آن اندك به شمار . ( 240 )
و از سخنان اوست به عبد اللَّه پسر عباس [ عبد اللَّه نامه‌اى از عثمان براى او آورد ، هنگامى كه عثمان را در حصار گرفته بودند ، از امام خواسته بود تا به ينبع ، بر سر مال خود رود تا مردم نام او را براى خلافت كمتر برند ، و پيشتر هم از امام چنين خواسته بود ، امام فرمود : ]
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 268 | خطب الإمام علي ( ع ) / جعفر شهيدي