( 198 )
و از خطبههاى آن حضرت است
مىداند فرياد ددان را در بيابانها و نافرمانى بندگان را در نهانها ، و آمد شد ماهيان را به درياهايى با آب فراوان ، و به هم كوفتن آب را بر اثر بادهاى سخت وزان . و گواهى مىدهم كه محمد ( ص ) گزيدهء خداست ، و رسانندهء وحى او و رسول رحمت او برماست . اما بعد ، سفارش مىكنم شما را به ترس از خدايى كه آفرينشتان را آغاز فرمود ، و بازگشتنتان به دو خواهد بود . روايى حاجت شما از اوست ، و نهايت رغبتتان به درگاه اوست . مقصد راه شما به پيشگاه او منتهى شود ، و پناهگاهتان سايهء رحمت او بود . داروى درد دلهاتان ترس از خداست ، و ترس از خدا موجب بينايى درونهاى كور شماست ، و درمان بيمارى كالبدهاتان و زدايندهء فساد سينههاتان . پليديهاى جانهاتان را پاك كننده است ، و تاريكى ديدههاتان را روشنى بخشنده . و بيم و نگرانى دلتان را ايمنى ، و در تاريكى - نادانى - شما را روشنى . پس فرمانبردارى خدا را پوشش جان كنيد . نه رويهء كار سازيد - كه براى ديدن مردمان كنيد - . و به درون فرمانبردار باشيد نه در برون ، چنان كه فرمانبردارى ميان پهلوها و پشت شما بود - بسان پى و رگ و خون - و بر سر همهء كارهاتان اميرش نماييد ، و آبشخوريش - سازيد - براى روزى كه بد آن در مىآييد . و ميانجيى براى حاجت روا گرديدن ، و سپرى براى روز ترسيدن ، و درون گورها را چراغ روشنايى ، و آرامشى به هنگام وحشت دراز و بيم تنهايى ، و زدايندهء غم در منزلهاى اين جهانتان - و پس از مردن هم - كه همانا فرمانبردارى خدا پناه از مهلكههاى نهان است ، و از ترسگاهها كه بيم افتادن در آن است ، و از گرمى آتشها كه سخت سوزان است . پس آن كه به تقوا كوشد سختيها از او روى پوشد از آن پس كه نزديك مىنمود ، و كارها بر وى شيرين شود ، از آن پس كه تلخ مىبود . و موجهاى انباشتهء - بلا - از او بگشايد ، و آنچه سخت بود براى او آسان نمايد . باران پيوستهء مكرمت از پس باز ايستادن بر او ببارد ، و رحمت