تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤
در آميختيد ، و باطل ايشان را به حقّ خود ريختيد ، حالى كه آنان از راه حق بيرون شدن را بنيانند ، و شكستن عهد و بريدن با خويشاوند را همپيمان . شيطان آنان را بارگى گمراهى ساخت ، و سپاهى كرد كه بديشان بر مردمان تواند تاخت ، و ترجمانى كه به زبانشان سخن گويد - و راه گمراهى شما را جويد - تا خردهاتان را تواند دزديد و در ديده‌هاتان تواند خليد ، و در گوشهاتان تواند دميد . پس شما را نشانهء تير خود كرد ، و زير پايتان بسپرد و به چنگ خود در آورد . پس عبرت گيريد از آنچه به مستكبران پيش از شما رسيد ، از عذاب خدا و سختگيريهاى او و خوارى و كيفرهاى او ، و عبرت گيريد از تيره خاكى كه رخساره‌هاشان بر آن نهاده است ، و زمينهاى - نمناك - كه پهلوهاشان بر آن افتاده است ، و به خدا پناه بريد از كبر كه - در سينه‌ها - زايد ، چنان كه به دو پناه مىبريد از بلاهاى روزگار كه پيش آيد . اگر خدا رخصت كبر ورزيدن را به يكى از بندگانش مىداد ، به يقين چنين منتى را بر پيامبران گزيده و دوستانش مىنهاد ، ليكن خداى سبحان بزرگمنشى را بر انان ناپسند ديد و فروتنىشان را پسنديد . پس پيامبران - از روى فروتنى - گونه‌هاى خود را بر زمين چسبانيدند ، و چهره‌هاى خود را به خاك ماليدند ، و برابر مؤمنان فروتنى نمودند و خود مردمانى مستضعف بودند . خداىشان به گرسنگى آزمود و به سختى مبتلاشان فرمود ، و با ترس و بيمها امتحانشان كرد و با زير و زبر كردنشان در سختيها ، ايمانشان را پديد آورد . پس مال و فرزندان را ميزان خشم يا خشنودى خدا مىانگاريد ، و آزمايش و امتحان - او - را نشانهء توانگرى و توانايى مپنداريد ، و خداى سبحان و تعالى فرمود : « آيا مىپنداريد اين كه ما آنان را به داشتن مال و پسران مدد مىنماييم ، مىشتابانيم آنان را در نيكيها ؟ نه ، آنان نمىدانند » و خداى سبحان مستكبران از بندگان خود را مىآزمايد به ارزشى كه دوستان مستضعف او در ديدهء آنان دارند . موسى بن عمران و برادرش هارون بر فرعون در آمدند ، جامه‌هاى پشمين بر