* ( يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ ، مِدْراراً وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ » . ) * پس خدا بيامرزد كسى را كه پيشباز توبه رود ، و از گناهانش بخشش طلبد ، پيش از آنكه مرگش برسد . بار خدايا ! ما به سوى تو آمديم ، از خانهها كه در آن بوديم و از چادرها كه در آن مىغنوديم ، حالى كه جانوران در بانگ و خروش بودند و كودكان در فرياد و جوش . خواستاران آمرزش توايم و اميدواران نعمت و بخشش توايم . از عذابت ترسانيم ، و از كيفرت ، هراسان . خدايا ! ما را از باران - رحمتت - سيراب كن ! و از جملهء نوميدانمان مگردان ! و به قحط سالىمان مميران ! و بر ما مگير بدانچه كردند بيخردانمان ، اى بخشندهتر از همهء بخشندگان . ما به سوى تو بيرون شدهايم ، و از آنچه بر تو پوشيده نيست ، به تو شكايت آوردهايم ، و اين هنگامى است كه سختيهاى طاقت فرسا ما را بيچاره كرده ، و تنگسالى و بىبارانى به ستوهمان آورده . پيشآمدهاى سخت به ناتوانىمان كشانده ، و فتنههاى دشوار كارد را به استخوان رسانده . خدايا از تو مىخواهيم ما را نوميد بازمگردانى ، و نادلخواه از درگاهت نرانى ، و ما را به گناهانمان مگيرى ، و به كردارمان كيفر مدهى . خدايا ! باران رحمت خود را بر ما بباران . و بركت خويش بر ما بگستران ، و روزى و رحمتت را به ما رسان ، و ما را آب ده از بارانى سود رسان ، سيراب كننده و رويانندهء گياهان ، كه آنچه خشك شده بروياند ، و آنچه مرده است زنده گرداند . فراخى نعمت آن بسيار ، ميوهاش افزون و بىشمار ، كه زمينهاى پست را سيراب كند و به درّهها سيل افكند . درختان را برگ آرد ، و نرخها را ارزان دارد . همانا ، تو بر هر چيز كه خواهى توانايى .
( 144 )
و از خطبههاى آن حضرت است
خدا پيامبرانش را برانگيخت و وحى خود را خاصّ ايشان فرمود ، و آنان را حجّت خود بر آفريدگانش نمود ، تا برهانى يا جاى عذرى نماند براى آفريدگان . پس ، آنان را به راه حق خواند به زبانى راست - زبان پيامبران - .