( 142 )
و از سخنان آن حضرت است
نيكى كننده در آنجا كه نشايد و بر آن كس كه نبايد ، در آنچه كند بهرهاى ندارد ، جز ستايش خسان ، و درود شنيدن از ناكسان ، و گفتهء نادانان چندان كه ببخشد به آنان . چه بخشنده دست اوست ! كه نعمت آن بر بندگان خدا پيوسته است - و در راه خدا بسته است . پس آن كه خدا او را مالى بخشد ، از آن به خويشاوندان خود رساند ، و خوان مهمانى نيكو بگستراند ، و اسير را آزاد سازد ، و رنجديده را بنوازد ، و مستمند را بهرهمند دارد ، و وام وامدار بگزارد ، و براى درك ثواب ، خود را به شكيبايى وادارد ، در تحمّل بلاها و پرداخت حقوقى كه بر گردن دارد ، كه به دست آوردن اين خصلتها مكرمتهاى اين جهان را داشتن است . و فضيلتهاى آن جهان را يافتن ان شاء اللَّه .
( 143 )
و از خطبههاى آن حضرت است در خواستن باران
بدانيد زمينى كه شما را بر پشت خود مىبرد ، و آسمانى كه بر شما سايه مىگسترد ، پروردگار شما را فرمانبردارند . و بركت آن دو بر شما نه از راه دلسوزى است ، و نه به خاطر جستن نزديكى ، و نه به اميد خيرى است كه از شما دارند ، بلكه به سود شما مأمور شدند و گردن نهادند ، و براى مصلحت شما بر پاشان داشتند ، و ايستادند . خدا ، بندگان خود را به كيفر كارهاى زشت آنان ، مبتلا سازد به كاهش ميوهء درختان ، و به ناباريدن باران ، و بستن گنجينههاى خير به روى ايشان ، تا توبه خواه توبه كند ، و معصيت كار دل از معصيت بكند ، و پند گيرنده پند بپذيرد ، و بازدارنده ، راه نافرمانى را بر بندگان بگيرد . و خدا آمرزش خواستن را وسيلت پيوسته داشتن روزى بر روزى خواران قرار داده است ، و موجب رحمت برآفريدگان ، و فرموده است : * ( « فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّه كانَ . غَفَّاراً ) *