و آن را كه بگيرى از دستت نرهد ، و آن كه فرمان تو نبرد از قدرتت نكاهد ، و آن كه تو را مطيع باشد ، بر ملك تو نيفزايد . امر تو را بازنگرداند ، آن كه بر قضاى تو خشم گيرد ، و بىنياز از تو نبود ، آن كه فرمانت نپذيرد . هر رازى نزد تو آشكار است ، و هر نهانى نزد تو پديدار . تو هميشهاى و بىپايان ، تو پايان هر چيزى ، و گريز از تو نتوان . وعدهگاه محضر توست ، و رهايى از تو جز به تو نيست ، و در دست قدرت تو زمام هر جنبندهاى است ، و به سوى تو بازگشت هر آفريدهاى است . پاك خدايا ! چه بزرگ است آنچه مىبينيم از خلقت تو ، و چه خرد است ، بزرگى آن در كنار قدرت تو ، و چه با عظمت است آنچه مىبينيم از ملكوت تو ، و چه ناچيز است برابر آنچه بر ما نهان است از سلطنت تو ، و چه فراگير است نعمت تو در اين جهان ، و چه اندك است در كنار نعمتهاى آن جهان .
از اين خطبه است :
از فرشتگانى كه در آسمانهايت جايشان دادى ، و از زمين خود برترشان بردى . آنان از ديگر آفريدگانت تو را بهتر شناسند ، و از عقاب تو بيشتر مىهراسند ، و به تو نزديكترند - لا جرم پيوسته در حمد و سپاسند - نه در پشتهاى پدران بودهاند ، نه درون زهدانهاى مادران ، نه از نطفهء ناچيز آفريدهاند ، و نه پراكندهء گردش زمان . آنان با مرتبتى كه از آن برخوردارند ، و منزلتى كه نزد تو دارند ، و يكدله تو را دوست دارند ، و تو را فراوان طاعت مىگزارند ، و اندك غفلتى در فرمان تو نيارند ، اگر آنچه بر آنان پوشيده است چنان كه بايد دانند ، كارهاى خود را خرد بينند ، و بر خويشتن خرده گيرند ، و بدانند كه تو را نپرستيدند ، چنان كه بايد ، و طاعت نگزاردند آنسان كه شايد . ستودن تو راست كه آفريننده و معبودى ، بندگانت را نيك آزمودى . خانهاى آفريدى و خوانى گستردى ، نوشيدنى ، و خوردنى ، و جفتها ، و خدمتكاران در آن فراهم آوردى ، و كاخها و نهرهاى روان ، و كشتزارها و
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 103
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٣