به دنبالش مىدود ، و غافلى به خود وانگذاشته و ماندگان پى گذشتگان را داشته . هان ! بر هم زنندهء لذّتها ، تيره كنندهء شهوتها ، و برندهء آرزوها را به ياد آريد آن گاه كه به كارهاى زشت شتاب مىآريد ، و از خدا يارى خواهيد برگزاردن واجب او - چنان كه شايد - ، و نعمت و احسان او كه به شمار نيايد .
( 100 )
و از خطبهء ديگرى از آن حضرت است
سپاس خداى را ، كه احسان فراوانش را بر آفريدگان گسترده است ، و دست او به بخشش بر ايشان گشاده . او را در همهء آنچه كند سپاس مىگوييم ، و از او در نگاهداشت حقّ وى يارى مىجوييم . گواهى مىدهيم كه خدايى جز او نيست ، و محمّد ( ص ) بندهء او و فرستادهء اوست . او را فرستاد تا فرمان وى را آشكارا برساند و نام او را بر زبان براند . او وظيفه پيامبرى را به امانت گزارد ، و رستگارانه جهان را پشت سر گذارد ، و نشانهء حق را در ميان ما بر جاى نهاد . كسى كه از آن پيش افتد از دين برون است ، و آن كه پس ماند تباه و سرنگون است و آن كه همراهش باشد با رستگارى مقرون . راهنماى آن از سخن ناسنجيده بپرهيزد و تا آماده نباشد برنخيزد ، و چون برخاست چالاك به كار درآويزد . پس چون شما گردن در طاعت او گذاشتيد ، و او را بزرگ داشتيد مرگ او در رسد و زمانش به سر رسد . پس از مردن او چندان كه خدا خواهد درنگ كنيد تا آنكه براى شما كسى را آشكار سازد كه فراهمتان آرد و با هم سازوار سازد . در آن كه طالب كار نباشد طمع مبنديد ، و از آن كه كار از دستش برون شده و دولت از او روى برگردانده نوميد مگرديد . چه ، بود كه يك پاى دولت از دست شده بلغزد ، و پاى ديگرش بر جاى ماند تا هر دو پاى راست گردد - و دولتش بر پاى ماند - . همانا ، مثل آل محمّد به ستارگان آسمان نمايد : اگر ستارهاى فرو شد ستارهء ديگر برآيد . گويى خدا نيكويى خود را در حقّ شما به كمال رسانده و آنچه را آرزو داريد به شما نمايانده .